Inwentaryzacja terenu.

W celu jakichkolwiek działań dotyczących jakiegokolwiek gatunku potrzebne są dane o jego rozmieszeniu i liczebności. Aby zinwentaryzować teren zalecana jest przynajmniej dwukrotna wizyta na danej powierzchni uwzględniająca wymagania siedliskowe i fenologię gatunku (Patrz tabela „Fenologia kraski …”). Pierwszy zalecany czas kontroli to okres maja kiedy to kraska przylatuje do Polski. Kraska jest wtedy łatwa do wykrycia gdyż ptaki broniące swoich terytoriów często wykonują loty tokowe przy tym głośno się odzywają. Jednak w tym okresie nie da się określić lęgowości, gdyż mimo że kraski np. wchodzą do dziupli to mogą nie przystąpić do lęgów lub wybrać do lęgów zupełnie inne miejsce. W czerwcu kraski wysiadują złożone jajka i są mało widoczne więc dopiero okres karmienia jest najlepszy do obserwacji i określenia kategorii lęgowości. Kraski karmią młode od końca czerwca do końca lipca. Często w okresie karmienia co kilka minut można zaobserwować dorosłe kraski lecące w kierunku zadrzewień ze stanowiskiem lęgowym. Jest to najlepszy czas do określenia kategorii lęgowości. Natomiast po wylocie młodych (w sierpniu) mimo obserwacji nawet przez dłuższy czas rodziny krasek, trudno przypisać je do kategorii lęgowej, gdyż w tym okresie ptaki już koczują i widywana rodzina może pochodzić z odległego miejsca. Szukając krasek najlepiej wypatrywać ptaków na liniach telefonicznych i elektrycznych oraz na wierzchołkach suchych drzew i konarów. Ze względu na to, że kraska jest aktywna przez cały dzień obserwacje gatunku można prowadzić długo, jednak zwiększoną aktywność ptaków zaobserwowano w godzinach przedpołudniowych i wieczornych. W upalne dni aktywność koło południa wyraźnie spada. Ostrożnie należy podchodzić do informacji uzyskanych od ludności ze względu na możliwość mylenia gatunku np. z sójką. Na Podkarpaciu mylące może być również to, że kraska znana jest przez ludność pod nazwą siwka.